Biuro Spraw Beznadziejnych

D

Ach wy męcizny jak was kocham! Kto w łóżku dobry z dala poznam. Może i poznam lecz co z tego Gdy los mi nie chce przysłać Jego

Józio i Stasio dwóch Januszów Mietek i Włodek. Masę plusów mogę każdemu z nich przydzielić Ale innego chce w pościeli

H

Niemiło niebłogo aż przyznać się wstyd że jej nie pasuje nikt nikt no nikt

E

Pozory mylą proszę sali Nie jestem zimna jak ze stali. Facetów jak Danusia kocham Ale jak kretyn to wynocha. To nie jest przecież wina kobiet. Ja w tym sposobie nic nie zrobię. To ewolucja babom każe Tęsknic za chłopem ze swych marzeń 

H

Niemiło niebłogo aż przyznać się wstyd że im nie pasuje coś nikt nikt  nikt

M

Pozory mylą proszę sali Bez chłopa świat mi się zawali. Bywa że wchodzę z chłopem w sparcie, lubię pokłócić się zażarcie, Potem przyjemnie się jest godzić, Musi mi przecież wynagrodzić, że tyle nerwów mi pożera i że się psuje atmosfera

H

Ach miło Ach błogo to wcale nie wstyd że jej ktoś pasuje, nie nikt nie nikt

H

Pozory mylą proszę sali Mnie to się wcale nie chce walić, Ja chcę pogadać z kimś roztropnie Niech swym umysłem mnie rozkochnie. Niech może wiersz jakiś napisze, Sentencja mądra przerwie ciszę. Taki mi imponować będzie, Taki to mnie się nie pozbędzie.

DEM

Ach miło Ach błogo Haniu to nie wstyd że ktoś ci pasuje, nie nikt nie nikt

Muzo! Męża wyśpiewaj, co święty gród Troi Zburzywszy, długo błądził i w tułaczce swojej Siła różnych miast widział, poznał tylu ludów Zwyczaje, a co przygód doświadczył i trudów!

Netflix już tak przyzwyczaił nas do przymusowej “diversity”, że nie wybuchamy śmiechem kiedy Hindus mówi “jesteśmy Grekami z Itaki”. Ponoć greccy aktorzy wystosowali pismo do Hollywood z pytaniem dlaczego ich wszystkich pominięto w obsadzie. Jest jednak taka śmietanka aktorska, że ani czarna Helena, ani rapper nie przeszkadzają.

Jest postać, która nie pojawia się w Odysei. Nolan zaczerpnął ją z Eneidy Wergiliusza. To żołnierz Sinon, któremu Trojanie uwierzyli i wprowadzili figurę konia jako dar dla Ateny na swoją zgubę. Rolę Sinona powierzono kobiecie transwestytce Eliotowi, uprzednio Ellen, Page. To ona wprowadza fałszywego konia przez którego ginie Troja. Są też inne odstępstwa od Homera. Nie ma zjadaczy lotosu – Kalypso karmi Odysa lotosem. A Kirke nie zakochuje się w Odysie, bo jest feministką nie znoszącą męskich świń.

Największe odstępstwo od przekazu Homera to jednak nieobecność Bogów, ale w tym tak bardzo realistycznym filmie nie ma na nich miejsca. „Że też to na karb niebian człowiek wszystko kładzie, Co dozna złego; chociaż sam swoją głupotą, Idąc wbrew Przeznaczeniu, ugrzęza w to błoto!”

Urszula Kozioł

…z niczym tu przyszłam
i odejdę z niczym
i wkrótce będzie jakby mnie nie było.

Nie mijaj ranku

zatrzymaj swe ptaki
jeszcze się zdążysz naobracać w czasie
przystań mi wiosno w półobrocie światła

wahaj się chwilę w odcieniach zieleni.
Przedłuż mi zmierzchu swą wczesność do syta

nie śpiesz się maju
trwaj moja miłości
o lata – kiedy się wami nacieszę.

Przemija życie jak noc: w okamgnieniu.
Przemija ziemia w ułamku promieni.

Jeżeli wierzysz w Boga pamiętaj, że prawda jest jedna,
Niezmienna i nieodwołalna i do zbawienia potrzebna.
Te słowa w sercu wyryj i w duszy swej rozważaj,
A jeśli ktoś ci mówi, że ma lepszą prawdę – uważaj!
Albowiem człowiek sam z siebie niczego nie ustanowi:
Nie ufaj byle komu zaufaj Kościołowi.

Nie w księdza wierz, ale w Kościół, nie szukaj podłych błahostek,
Dziś, gdy pragnienie prawdy zastąpił głód ciekawostek.
Toleruj głupców, lecz tęp głupotę i podły gust,
Nie pozwól w imię miłości zamykać sobie ust.
Niech wiedzą niedoskonali, że są niedoskonali,
Albowiem prawdziwa miłość w prawdzie się doskonali.

Nie próbuj naśladować głupoty prostego tłumu,
Jeżeli Bóg dał ci rozum, to rób użytek z rozumu.
Na przekór inteligentnej wulgarnych mędrców armii
Niech wiara twa szuka rozumu, a rozum prawdą się karmi.
Niech nie zachwieje tobą dyskurs przewrotnie mętny
Bo szatan nie ma mądrości, jest tylko inteligentny.

Szatan jest księciem kłamstwa oraz artystą grzechu,
Fałsz miesza pół na pół z prawdą nie rezygnując z uśmiechu.
Przedrzeźnia dobroć Boga i Mękę Zbawiciela,
Ludzkości ułatwia życie, rozgrzeszeń chętnie udziela.
Ale kto sobie i innym prawdę powiada w oczy,
Takiemu człowiekowi i szatan nie podskoczy.

Lecz nie myśl, poznawszy Prawdę, że nic ci już więcej nie trzeba;
Najgorszy łajdak może przed tobą wejść do nieba:
Bo miłosierdzie Pańskie Sąd ostateczny uprości,
Każdemu odmierzy tylko według jego miłości.
Ty módl się o miłosierdzie i bądź miłosierny dla brata,
A myśląc o dniu dzisiejszym myśl zawsze o końcu świata.

Panie nad wszystkimi niebami, wszystkimi światami, wszystkimi losami. Co chciałeś powiedzieć przeze mnie?

Nie mogę znaleźć tego wiersza po szwedzku.

W Polsce będzie klawo – Polacy z całej Unii się zjado. W Szwecji się zrobi pustawo, bo biali z niej wyjadą, a innym się robić nie będzie chciało, więc ich też będzie mało.

Najlepiej w Uzbekistanie – bogactwo na ropie tam powstanie, a tolerancja i tradycjonalne wychowanie uczynią, że pokój w tym rejonie nastanie, a Putina nareszcie obalą Rosjanie. 

Organy w 3d będą drukowane. Domy też i to całe szklane. Wiatraki będą rozbierane, Bitcoiny surowo zakazane, pieniądze w gotówce nie będą używane, tylko chipami wszystko będzie kontrolowane.

Emerytura marna będzie, inflacja wszędzie, mimo, że roboty zastąpią każde narzędzie. Afryka się z nędzy wydobędzie. Europa dalej cienko przędzie, a Chiny w imperialnym obłędzie na Tajwan ruszą, i na nim się skruszą.

Ruszyła już lawina muzyczna. Cóż że sztuczna skoro wspaniała. Ale w poezji nadal człowiek najlepszy. Tu Tuwim: “Twoja jest krew a ich jest nafta”

Julietty toasty wierszowane

Kiedy doła masz i chandrę, ^{When you’re down and troubled}
chcesz by ktoś pocieszył cię, ^{And you need some lovin’ care}
bo wszystko, no wszystko idzie źle. ^{And nothin’, nothin’ is goin’ right}
Przymknij oczy, o mnie myśl, ^{Close your eyes and think of me}
a wnet pojawię się, ^{And soon I will be there}
by najcięższe chmury rozgonić ci. ^{To brighten up even your darkest night}

Starczy tylko, że zawołasz ^{You just call out my name}
a na skrzydłach przylecę by ^{And you know, wherever I am}
cię pocieszyć i zobaczyć znów. ^{I’ll come runnin’ To see you again}
Zimą, wiosną, latem, jesienią, ^{Winter, spring, summer or fall}
wezwij mnie tylko imieniem – ^{All you have to do is call}
przyjacielu będę gotów ^{And I’ll be there yes I will}
i stawię się! ^{You’ve got a friend!}

Kiedy niebo nad tobą ^{If the sky above you}
w kłąb chmur zamienia się, ^{Grows dark and full of clouds}
i wiatr północny zaczyna duć. ^{And that old north wind begins to blow}
Nie martw się, nie marszcz brwi, ^{Keep your head together}
tylko zawołaj mnie, ^{And call my name out loud}
a wnet zapukam do twych drzwi. ^{Soon you’ll hear me knockin’ at your door}

Starczy tylko, że zawołasz ^{You just call out my name}
…

Więc jak napisać wiersz dla Martusi?
Choćbyś się skichał, słowa wykrztusił,
nie oddasz przecież jej charakteru.
Ech! Szkoda nawet na to papieru.

Słowom wymyka się ta istota.
Jak dym nieuchwytna, sama dym dmucha.
Choć ma alergie, ma też i kota.
Same sprzeczności: silna czy krucha?

Zawsze na luzie a jednak zdąży.
Weźmie do kina, temat podrąży.
Zadzwoni z troską, zrobi nam afisz,
w firmie zażegna ciężki paraliż.

Skąd ta energia, taki hart ducha?
Może stróż anioł tego pilnuje
I w serce Marty gwiezdny pył dmucha,
Tak ze paliwa jej nie brakuje?

No, to się zgadza, wszak mówi Wojtek,
że instrumenty z nas są dmuchane.
Ale kto dmucha? Nie siejmy plotek,
Te fakty nie są nam dobrze znane.

Jak by nie było Marta ma parę.
Potrafi pomoc kiedy potrzeba.
Cóż, mogę tylko w górę wznieść czarę,
A chciałabym jej przychylić nieba.

Warta grzechu? Tego nie wiem.

Wszak te opcje mnie są obce.

Lecz, że warta mój serdeńko? 

Tutaj wcalem nie jest w kropce.

Zuch dziewczyna: samodzielna i zaradna, 

chyża w dziele, jej głos niczym z nieba trele,

lubo znają wielbiciele.

Dalej żwawo! Niech kto żyje 

Martę ściska – łaps za szyję!

Niechaj Marta długo żyje

pijąc z nami małmazyje!

Elzbieta Fredro

Mariusz Parlicki: Największym władzy zagrożeniem są czytający ze zrozumieniem.

Mariusz Parlicki z Krakowa to świetny fraszkopisarz. A to fraszka p.t. Niezmiennie, szczególnie aktualna po wyborach.

Czasy, w których żyjemy z przeszłością łączy ta cecha,
że o rządzących piszemy przez “ha”, choć pisze się “ce ha”.

Choć życie czerpiesz garściami
czujesz, jak przez palce przecieka.
Widzisz jak człowiek człowieka mami
a i tak chce ci się do człowieka.

Czerpiesz garściami kulturę świata
lecz ręce masz nadal puste.
Pustka w głowie taka, że wiatr lata –
idzie nowe! Wraz z nowym oszustwem.

Zgryzłeś zęby na tym życiu,
pilnie czerpałeś ze sztuki i nauki,
wizje świetlane miałeś … w upiciu.
Widzisz wreszcie? To wszystko banialuki!

Confusion will be your epitaph

Chcą być obywatelami świata – mnie to lata
Obywatelami świata w Północnej Korei? Udaję wariata.

O ocieplenie głośno martwią się – a ja to cznię.
A czy luksus porzucić jesteś w stanie? No nie kłamże mnie.

Szlochają nad uchodźcami w internecie – mnie to nie gniecie.
Chwalić się swą dobrocią chcecie – migranci dla was to śmiecie.

Staruszkę samotną spotykam rano – czuję jak boli być niekochaną.
Mama w komórce gdy dziecko jej woła – to mi robi doła.
Gang młodzików w bibliotece grasuje – to mnie trwogą przejmuje.
Fajerwerkami i brukiem w policje walą – kto stanie przeciw tym wandalom?