Proces o lalkę pominięto, więc tytułowa Lalka przypadła w udziale pannie Izabeli. Niestety nie da się pojąć co ten Wokulski w niej widział. I nie jest tu chyba winna aktorka tylko scenarzysta. Wszystkie kwestie wypowiadane przez nią są do bólu przewidywalne. Zastanawiasz się co on w niej widzi.

A Stasiu gra dobrze, choć ma cały czas zmarszczone czoło świadczące o cierpieniu podobnym do Wertera. Jedyne co mu można zarzucić to, że jest przystojny. Wszyscy aktorzy dobrze grają, choć muszę się przyznać do rozczarowania prezesową Zasławską. Maja Komorowska gra tą samą rolę niezależnie od filmu. Natomiast Seweryn zagrał tak dobrze Łęckiego, że jest aż żenujący – chyba nawet lepszy od Karewicza czy Kreczmara.

Film jest ładny i mimo, że zna się historię raczej nie nudzi. Sceneria Warszawy pod butem rosyjskim świetnie odtworzona. W operze śpiewają po rosyjsku, szyldy po polsku i cyrylicą. Rzecki jest dobry choć mam w pamięci genialnego Pawlika.

